Przejdź do treści głównej
Poradnia Lekarza Rodzinnego Mariola Karolak-Tomczuk
5 min czytania1035 słów

Grypa sezonowa i infekcje grypopodobne - czym grożą, jak zapobiegać i jak je leczyć?

Na przełomie listopada i grudnia w Polsce rozpoczyna się okres wzmożonej aktywności wirusów oddechowych. Dotyczy to również Poznania, gdzie duże skupiska ludzi, komunikacja miejska oraz...

Na przełomie listopada i grudnia w Polsce rozpoczyna się okres wzmożonej aktywności wirusów oddechowych. Dotyczy to również Poznania, gdzie duże skupiska ludzi, komunikacja miejska oraz galerie handlowe sprzyjają zwiększonej liczbie zakażeń. W tym czasie pacjenci coraz częściej zgłaszają objawy typowe dla grypy lub infekcji grypopodobnych. Choć wiele osób traktuje je jak zwykłe przeziębienie, różnice między tymi jednostkami chorobowymi są istotne - szczególnie ze względu na ryzyko powikłań.

Czym różni się grypa od infekcji grypopodobnych?

Grypa sezonowa jest wywoływana przez wirusy grypy typu A lub B. Ma gwałtowny początek i często prowadzi do znacznego osłabienia. Z kolei infekcje grypopodobne to cały zbiór zakażeń wirusowych (np. adenowirusy, rinowirusy, paragrypa), których objawy przypominają grypę, ale zazwyczaj mają łagodniejszy przebieg.

W POZ-ach w Poznaniu lekarze w okresie zimowym obserwują szczególnie dużo pacjentów z objawami, które trudno odróżnić bez badania - dlatego diagnostyka w gabinecie jest kluczowa.

Najważniejsze różnice w przebiegu:

  • Grypa:
    • nagły początek choroby (w ciągu kilku godzin),
    • wysoka gorączka,
    • silne bóle mięśniowo-stawowe,
    • wyraźne osłabienie,
    • suchy kaszel,
    • ból za mostkiem.
  • Infekcje grypopodobne:
    • łagodniejszy i stopniowy początek,
    • umiarkowana gorączka,
    • katar częstszy niż w grypie,
    • ogólne złe samopoczucie, ale mniej nasilone.

Czym grozi grypa i dlaczego jest niebezpieczna?

Grypa to nie tylko przejściowy dyskomfort. Jest chorobą, która może prowadzić do poważnych konsekwencji - zwłaszcza u dzieci, seniorów, kobiet w ciąży oraz osób z chorobami przewlekłymi.

Najczęstsze powikłania grypy:

  • zapalenie płuc (wirusowe lub bakteryjne),
  • zapalenie oskrzeli,
  • zaostrzenie astmy i chorób przewlekłych (np. POChP),
  • zapalenie zatok,
  • odwodnienie,
  • zapalenie mięśnia sercowego,
  • pogorszenie przebiegu chorób sercowo-naczyniowych,
  • wtórne infekcje bakteryjne.

W dużych miastach, takich jak Poznań, powikłania pojawiają się częściej w grupach o dużej ekspozycji - np. u pracowników miejsc publicznych czy dzieci uczęszczających do szkół.

Jakie są pierwsze objawy grypy i infekcji grypopodobnych?

Objawy grypy:

  • wysoka gorączka (powyżej 38°C),
  • silne bóle mięśni i stawów,
  • uporczywe zmęczenie,
  • dreszcze,
  • suchy kaszel,
  • ból głowy,
  • brak apetytu.

Objawy infekcji grypopodobnych:

  • katar i zatkany nos,
  • umiarkowana gorączka,
  • ból gardła,
  • kaszel wilgotny lub mieszany,
  • ogólne osłabienie.

Jeśli objawy są nietypowe, trwają dłużej niż kilka dni lub szybko się nasilają, nie należy zwlekać z kontaktem z lekarzem pierwszego kontaktu.

Jak zapobiegać grypie i infekcjom grypopodobnym?

W sezonie zimowym w Poznaniu dochodzi do naturalnego wzrostu zachorowań, ale istnieje szereg działań, które zmniejszają ryzyko zakażenia.

Najskuteczniejsze metody profilaktyki:

  • częste mycie rąk,
  • prawidłowe zasłanianie nosa i ust podczas kaszlu,
  • unikanie dużych skupisk ludzi, gdy to możliwe,
  • regularne wietrzenie pomieszczeń,
  • odpowiednia dieta i nawodnienie,
  • kontrola poziomu witaminy D zimą,
  • szczepienie przeciw grypie - jako element profilaktyki zalecany w sezonie jesienno-zimowym.

Leczenie grypy i infekcji grypopodobnych

1. Odpoczynek i nawodnienie

Organizm zużywa dużo energii na zwalczanie wirusów, dlatego kluczowe jest odpowiednie nawodnienie oraz odpoczynek.

2. Leczenie objawowe

  • leki przeciwgorączkowe,
  • preparaty na kaszel (w zależności od rodzaju),
  • inhalacje z soli fizjologicznej,
  • nawilżanie powietrza,
  • płukanie nosa lub gardła,
  • unikanie leków przeciwbakteryjnych bez wskazania (antybiotyki nie działają na wirusy).

3. Kiedy konieczna jest pilna konsultacja z lekarzem?

  • duszność, pogorszenie oddychania,
  • gorączka utrzymująca się powyżej 3 dni,
  • silne osłabienie,
  • odwodnienie,
  • ból w klatce piersiowej,
  • zaburzenia świadomości,
  • brak poprawy mimo leczenia objawowego.

W Poznaniu lekarze rodzinni obserwują, że pacjenci często zgłaszają się zbyt późno - zwłaszcza osoby z chorobami przewlekłymi. W tej grupie nawet typowe infekcje wirusowe mogą prowadzić do ciężkiego przebiegu.

Grypa w Poznaniu - dlaczego zachorowań jest więcej?

Na lokalny wzrost zachorowań wpływa kilka czynników:

  • duże skupiska ludzi w komunikacji miejskiej,
  • dynamiczne zmiany temperatury i wysoka wilgotność,
  • okres przedświąteczny i intensywny ruch w sklepach,
  • częste przemieszczanie się mieszkańców,
  • większa ekspozycja dzieci w szkołach i przedszkolach.

Wszystko to sprawia, że wirusy przenoszą się szybciej - dlatego kluczowe jest reagowanie już przy pierwszych objawach.

Kiedy skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu?

Każda infekcja przebiegająca z nasileniem objawów, zaburzeniami oddychania, wysoką gorączką lub brakiem poprawy wymaga konsultacji z lekarzem POZ. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Osoby, które nie są aktualnie zapisane do żadnego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, mogą skorzystać z instrukcji rejestracji nowego pacjenta - dostępnej na stronie przychodni poprzez odonośnik: rejestracja nowego pacjenta.

Jeśli stan zdrowia utrudnia osobistą wizytę, możliwe jest skorzystanie z konsultacji zdalnych. Szczegóły dostępne są w sekcji porady telemedyczne Poznań.

Jak rozpoznać grypę, a nie „zwykłe przeziębienie”

Grypa zaczyna się nagle: w ciągu kilku godzin pojawia się wysoka gorączka (38-40°C), silne bóle mięśni i stawów, ból głowy, dreszcze i wyraźne osłabienie, które przykuwa do łóżka. Przeziębienie narasta wolniej, dominują w nim katar, kichanie i ból gardła, a gorączka zwykle jest niska lub nie występuje wcale. Kaszel w grypie jest suchy i męczący, a osłabienie może utrzymywać się jeszcze dwa tygodnie po ustąpieniu gorączki.

Szczepienie przeciw grypie - kto, kiedy i gdzie

Najlepszy moment na szczepienie to wrzesień-listopad, ale warto zaszczepić się także później, bo szczyt zachorowań w Polsce przypada zwykle na styczeń i luty. Odporność rozwija się po około dwóch tygodniach. Szczepienie jest szczególnie zalecane dzieciom od 6. miesiąca życia, kobietom w ciąży, osobom po 60. roku życia, pacjentom z chorobami serca, płuc, cukrzycą i obniżoną odpornością, a także osobom mieszkającym z nimi pod jednym dachem. Refundacja obejmuje szerokie grupy pacjentów, a szczepienie wykonujemy w poradni po krótkiej kwalifikacji lekarskiej.

Grudzień i styczeń: co dominuje w sezonie zimowym

W miesiącach zimowych obok grypy krążą jednocześnie RSV (groźny zwłaszcza dla niemowląt i seniorów), COVID-19, wirusy paragrypy, adenowirusy i rinowirusy oraz jelitówki wywołane norowirusem i rotawirusem. Charakterystyczne dla zimy są też zaostrzenia chorób przewlekłych: astmy i POChP wywołane mrozem i smogiem, zapalenia oskrzeli oraz powikłania bakteryjne - zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego i zapalenie płuc. U pacjentów kardiologicznych zimne powietrze i infekcja zwiększają ryzyko zaostrzenia niewydolności serca oraz incydentów wieńcowych.

Kiedy zgłosić się pilnie

  • duszność, przyspieszony oddech, ból w klatce piersiowej, sinica warg,
  • gorączka utrzymująca się powyżej 3 dni lub powracająca po poprawie,
  • silne osłabienie, zawroty, brak moczu, objawy odwodnienia,
  • u dziecka: senność, brak kontaktu, drgawki, brak apetytu i płaczu bez łez,
  • u seniora: splątanie, upadki, pogorszenie kontroli chorób przewlekłych.

Leczenie objawowe i leki przeciwwirusowe

Podstawą jest odpoczynek, nawadnianie (2-3 litry płynów na dobę), paracetamol lub ibuprofen w gorączce oraz izolacja domowa do 24-48 godzin po ustąpieniu gorączki. Antybiotyk nie działa na wirusy - ma sens tylko przy potwierdzonym nadkażeniu bakteryjnym. U pacjentów z grupy ryzyka lekarz może wdrożyć leczenie przeciwwirusowe (oseltamiwir), jeśli od początku objawów nie minęło więcej niż 48 godzin - dlatego przy nagłej wysokiej gorączce warto zgłosić się od razu, a nie po tygodniu.

Jak możemy pomóc w poradni

ZadzwońReceptaNapisz